Wikia


Kolonisatie en oorlog Edit

Vluchtend uit het verre continent Rhatar kwamen de Rhaten na zware verliezen te hebben geleden aan reusachtige wilde zeezwijnen  met grote schepen aan op het continent Honthem. In contrast tegen hun oorlogzuchtige en leeggeroofde continent was Honthem een plek met voedsel en grondstoffen in overvloed. Hierdoor kon het restant Rhaten gemakkelijk overleven. De allereerste stad, Nieuw Rhatia, werd gesticht op Watersday 26 Sonda van het jaar 0 op de kop van het continent, en werd de hoofdstad van de Vrije Republiek Honthem. Al gauw bleek dit continent bewoond door de inheemse Inkaza, en er ontstond rivaliteit tussen de twee bevolkingsgroepen. Deze rivaliteit leidde in het jaar 3 tot de eerste grote oorlog tussen de twee volkeren. Er zat echter weinig beweging in de oorlog; de kolonisten bezaten geavanceerdere technologie, maar de inheemse bevolking was simpelweg met meer manschappen. Tijdens de grote hongerwinter van het jaar 6 staakten beide partijen het offensief om de focus te leggen om eigen bevolking te kunnen voeden. De volgende jaren had geen van beide partijen de motivatie om het conflict voort te zetten, al bleven de spanningen duidelijk aanwezig. Beide volkeren beleefden in deze tijd van surrogaatvrede een enorme economische en technologische groei mee, wat er voor zorgde dat beide partijen alle plannen voor oorlog opzij zetten. Dit leidde in het jaar 12 tot een historisch feit: de eerste handel tussen de twee volkeren werd op gang gezet, en er werd een nu, na 6 jaar van minimale militaire actie, een officieel wapenstilstand getekend; beter bekend als het verdrag van Jevanos. Dit verdrag en de bloeiende samenwerking tussen de Republiek en de Inkaza, nu verenigd onder de vlag van Ecalta, leidde op Harpersday 12 Frosda van het jaar 14 tot een ondertekende vrede in Nieuw Rhatia.

Politieke drama en een koude oorlog Edit

Vooral de bevolking van Ecalta, de Inkaza, bloeiden op vanwege het ontdekken van nieuwe technologieën door de Republiek. Hierdoor kwam, ter afschuw van een deel van de Republiek, Ecalta in een sterke militaire machtsposititie. Vooral onder de initiële kolonisten heerste angst voor een tweede oorlog. Van deze angst werd gretig gebruik gemaakt door de Rhatese solidariteitspartij (RSP) onder leiding van Snour Wang, een initiële kolonist, om stemmen te krijgen voor hun anti-Inkaza agenda. Fel tegenover deze partij stond de co-existentie partij(COEP) van Keh Vinn die niks anders wilde dan vreedzaam samenleven met de Inkaza, maar werd door de eigen bevolking soms als gevaarlijk gezien vanwege een strafblad van enkele leden. Desondanks verliepen de volgende 8 jaren zonder grote conflicten tot het Ecalta incident op Fiddlesday 3 Morda 22. Bij dit incident grepen de bestuurders van de RSP de kans om tijdens vreedzame besprekingen de gehele Ecaltaanse raad uit te roeien, inclusief de aangenomen leider "keizer" Pachacuti. Door dit incident stonden beide partijen op scherp om aan te vallen, en  ontketende er zich een kleine maar felle burgeroorlog in de Republiek tussen de RSP en COEP stemmers, waarna de COEP stemmers die voornamelijk in de zuiderlijke gebieden woonden zich afsplitsten van de rest van de Republiek. Dit is de geschiedenis in gegaan als de grote knip; de COEP wordt een jaar later hervormd tot de Centraliteit, met de sectorhoofdstad Oashisu als hoofdstad en Keh Vinn als staadshoofd. Deze staat besefte al snel dat het niet kon blijven bestaan zonder hulp, en omdat de relaties met Ecalta met als huidige leider de zoon van Pachacuti, Túpac nog steeds relatief sterk waren vormden zij in het jaar 25 de Confederatie voor Harmonieuze Samenwerking (CHS) op. Dit confederale blok werd onmiddelijk een enorme dreiging voor de Republiek. In reactie hierop zette kanselier Snour Wang een project voor superwapens in gang wat veel van de beschikbare grondstoffen opslokte. Dit tijdperk (25 - 51 en 52-60) is de geschiedenis in gegaan als de koude oorlog. 

Een onverwachte vijand Edit

In 41 overleed Keh Vinn en nam Ban Mokã het leiderschap van de Centraliteit over. Er veranderde echter weinig; beide staten verkeerden nog steeds in staat van oorlog, terwijl er weinig werd geschoten. Deze koude oorlog werd plots onderbroken door vreselijk nieuws: Op Felday 5 Morda was toen dienstdoende kapitein Bryan Artes van Ecalta een standaard patrouillemissie uitvoerde met zijn kleine vloot werden zijn schepen plots aangevallen door zwevende objecten met scherpe punten en grijze vlaggen  de kapitein reageerde onmiddelijk op inkomend vuur en wist zo een groot deel van zijn vloot te redden alvorens een vijandelijk schip te vernietigen en het alarm te geven om terug te trekken. Tijdens deze aanval vielen er slechts 3 doden; de heroïsche acties van Bryan hadden hem in één klap op de kaart gezet als kandidaat voor het vervangen van de inmiddels ernstig zieke Túpac. De Confederatie beschuldigde de Republiek onmiddelijk van de aanval, maar ontdekten al gauw dat de Republiek ook aangevallen was; met significant meer slachtoffers. Na onderzoek bleek dat de aanvallers het op de Republiek hadden gemunt; de vloot die Bryan tegen kwam was slechts een verkennersgroepje. Tijdens alle chaos na de aanval is Bryan, na een promotie tot admiraal en het overlijden vanb Túpac, verkozen tot leider van Ecalta.

Industriële Revolutie Edit

Inmiddels besefte alle partijen dat een investering in defensie geen verkeerde maatregel was; gelukkig stond dit al op een hoge prioriteit vanwege de koude oorlog. Een paar maanden later kreeg de Confederatie het nieuws dat de Republiek succesvol een aanval had afgeslagen van een leger dat overeen kwam met de vorige aanvallers. Dit kwam vooral door de geheime wapens die door Snour Wang, en uiteindelijk zijn vervanger Mielen Akt, waren besteld. Hierna hield deze geheimzinnige derde partij zich gedeisd, en werd er niets meer van gehoord.Inmiddels begonnen de landen, mede door de technologische vooruitgang in de wapenindustrie, in de jaren '40 zich verder te ontwikkelen en vond er over Honhem een industriële revolutie plaats: Ecalta ontdekt dat walvisolie gebruikt kan worden als brandstof, de Centraliteit ontdekt enorme voorraden steenkool in de bergen waarop hun stad gebouwd is en bouwt vooral stoommachines, en de Republiek vindt per ongeluk in een incident met koper, zink en kikkerpoten elektriciteit en generatoren uit. Omdat de Confederatie en de Republiek niet met elkaar praten, worden deze ontdekkingen nooit gedeeld, en ontwikkelen de beschavingen op een totaal verschillende manier.

Zeldzame metalen en het einde van de Republiek Edit

Tegen alle verwachtingen vindt er in het jaar 60 een gezamenlijke expeditie plaats door wetenschappers van de twee concurrerende fronten naar het noordoosten, waar land met hoge bergen zichtbaar werd, Rhetoria. Hier bleek na onderzoek met een verrekijker een kleine beschaving te leven; uiteindelijk blijken dit andere overlevenden te zijn van de grote exodus van Rhatar. Deze overlevenden, die zichzelf de Duma, noemen beschikken over weinig middelen ene leven een nomadisch bestaan tussen de magische zwevende eilanden van Rhetoria. Een van de wetenschappers van de expeditie, ex militair luitenant Bahrat, onderzocht deze eilanden en besefte dat ze zwevend gehouden werden door het element Mitoloskji. Na verder onderzoek bleek het element mysterieuze en bijna magische eigenschappen te bevatten: het kon dingen laten zweven, radiogolven uitzenden, elektriciteit opwekken en straling absoberen. Hierdoor werd het element zeer gewild op het vasteland van Rhatar, en leidde het tot politieke discussie. Beide partijen wilden het goedje voor zichzelf hebben, wat de Mitoloskji-oorlog ontketende. Zowel de Republiek als de Confederatie wilde zo veel mogelijk kolonies bezitten met het gewenste element. In eerste instantie had de Republiek een enorme voorsprong vanwege hun ideale ligging, en geburuiken hun grondstoffen om een zeeblokkade te maken zodat de Confederatie niet bij de grondstoffen kan. Met briljante strategie omzeilt Bryan Artes de luchtblokkade met onderzeërs, en smokkelt zo enorme hoeveelheden Mitoloskji mee uit de nieuwe wereld. De Republiek zal dit nooit ontdekken; na 4 jaar heeft de Confederatie een gigantische voorraad luchtschepen gebouwd, en voert op Watersday 1 Morda 65, onder 3 nieuwe manen zodat de duisternis de vloot verhult, een enorm bombardement uit op de hoofdstad van de Republiek, Nieuw Rhatia, waarbij de gehele senaat (behalve leider Mielen Akt, die op het nippertje ontsnapt in zijn shuttle, de Sendaja) omkomt en de Republiek bijna in wanorde valt. Alle troepen trekken zich terug om de hoofdstad te verdedigen. Inmiddels kapitein Bahrat had deze strategie geanticipeerd, en geeft zijn superieuren een tip om de grensstad Uplatia binnen te vallen. Uplatia wordt binnengevallen door een landleger tijdens het terugtrekken van de Republiek, en wordt volledig overweldigd en de overgebleven troepen trekken terug naar Nieuw Rhatia. Na een korte slag van 2 dagen wordt er op Fiddlesday 3 Morda 65 een capitulatie getekend door Uplatia. Deze stad wordt voor de rest van de oorlog gebruikt als basis voor alle troepen. Mielen Akt stuurt zijn admiraal, de legendarische Huntèrovic om de hoofdstad met man en macht te verdedigen, en haalt tijdens de laatste slag om Nieuw Rhatia het commandoschip van de Confederatie, de Chimaera, naar beneden. Hierbij overlijden belangrijke gezichten in het confederale leger, inclusief alle admiraals van de luchtvloot. Plots was de vloot zonder commandoschip, wat kapitein Bahrat slim opving door zijn schip, de Jose Rondel, de eerste Rondel-Klasse Carrier, te gebruiken als surrogaat commandoschip.  Door een Triumvium te gebruiken kon de vloot veilig zijn fighters lanceren en de gehele verdediging decimeren met behulp van de zojuist gearriveerde marine van Bryan Artes, die in zijn ooghoeken een Republiek-klasse shuttle "Sendaja" wegvliegen. De shuttle wordt vlak na de slag onderschept door het "Mug"-squadron van de Jose Rondel en stort in een van de zeeschepen van de vloot van Bryan Artes. Hierbij overlijdt de leider van de Republiek. De REF Al Bundy, het vlaggenschip van Bryan, schiet tegelijkertijd het vlaggenschip van Huntèrovic, de Zeearend, neer.  Na deze beroemde slag vielen de forten van de Republiek één voor één en werd er op Harpersday 2 Frosda 66 de capitulatie van de Republiek getekend in Uplatia. Dit staat bekend als het verdrag van Uplatia. Het oude grondgebied van de ex-regering wordt nu opgedeeld in 3 staten die alledrie lid worden van de Confederatie. Deze drie staten zijn: Port Royal (ex-Nieuw Rhatia), het gebied ten zuiden wordt onderdeel van de Centraliteit en heet voortaan Sabl en het middengebied wordt door Ecalta geannexeerd. Na bijna 65 jaar conflicten is er eindelijk vrede op Honthem. Of?

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.